Alle berichten gearchiveerd onder: Hoofdartikel

Verbod aan God

uit : De Ziel van Parijs Linkeroever Oost : In de buurt van de Eglise Saint-Médard   Eind juni 2020 bekomen de Parijzenaars net van de eerste coronagolf als nog geheel ander, ophefmakend nieuws hen opnieuw verontrust. In het 20ste arrondissement, in het oosten van de stad, komen pasgeborenen met fysieke afwijkingen net te dikwijls voor. Vroedvrouwen trekken aan de alarmbel, een onderzoek volgt. Het resultaat leidt niet naar luchtvervuiling noch bodemverontreiniging. Uit de nota van een interministerieel comité voor waakzaamheid tegen sektevorming, die is uitgelekt in Le Parisien, blijkt de oorzaak: inteelt. De stuitende ontdekking is dat midden in Parijs drieduizend leden van de uiterst discrete geloofsgemeenschap la Famille sinds twee eeuwen strikt binnen de familie huwen en voorts een van de buitenwereld afgesloten leven leiden. Het blijkt te gaan om een verborgen subcultuur die haar wortels heeft in het heftige religieuze verleden van de stad.  Lees dit boeiende verhaal verder … De Ziel van Parijs — Dirk Velghe Hannibal Books

Hyena van de Gestapo ?

Linkeroever West – rue des Saints-Pères Ook op de oorlogsdag woensdag 26 april 1944 verwarmt de zon het achterland van Deauville en Honfleur. Het is al een tijd uitzonderlijk droog in Normandië waardoor opwaaiend stof elke naderende auto van ver verraadt. Het is na zessen. Op de départementale D27, tussen de ingedommelde gehuchtjes Epaignes en Lieurey, zien de mannen de zwarte Citroën traction avant tussen de velden aankoersen. La voilà! La is ze niet la voiture, maar elle: zij, de vrouw aan het stuur. Violette Morris is op terugweg naar Parijs als plots na een bocht een grote boerenkar dwars over de kasseien rolt. Salvo’s uit machinepistolen doorzeven auto, bestuurder en passagiers. Onder hen Claude en Henri Bailleul, veertien en twaalf. Zes weken voor de landing in Normandië schakelt de Résistance de ‘hyena van de Gestapo’ uit. Maar de kinderen… Lees het volledige verhaal in : DE ZIEL VAN PARIJS Dirk Velghe Hannibal Books

Paris s’éveille

Eindelijk terug in Parijs treffen we geen slapende stad aan. Grote verkeersaders als de nu autovrije rue de Rivoli doen wat vreemd aan zonder het eeuwige getoeter, maar op de pleinen, de avenues en boulevards bruist het leven opnieuw en zitten de terrassen vol. Sinds ons laatste bezoek legden vier grote renovaties hun échafaudages af. We gingen kijken voor u. En tenslotte: ook uit Gent komt bijzonder nieuws over Parijs. Paus Pinault in levende lijve De Bourse de Commerce staat er terug in vol ornaat en neemt heel haar omgeving mee in een opwaartse beweging. De rue de Viarmes, die met haar zuilenrij het ronde gebouw omarmt, deelde mee in de gunsten. Ze straalt. Dat is te danken aan Francois Pinault, mecenas en topman van de luxegroep Kering. Op vrijdag 24 juni omstreeks 11 uur rijden twee kleine auto’s behoedzaam het plein voor de ingang op. Tussenin een zwarte Audi A8. Na enkele veiligheidsagenten stapt – voor onze ogen –  kunstpaus François Pinault (le père) uit. Lichtgebogen, in blauw pak en op witte sneakers eeuwig …

Breng terug kleur in Parijs!

Nog nooit zijn we zolang weggeweest uit Parijs maar we volgen er de gebeurtenissen op de voet. De Bourse de Commerce en de Samaritaine heropenden de deuren na grondige renovatie en President Macron bevestigt het: de Notre-Dame heropent in 2024. Zolang wachten de Parijzenaren niet om kleur in hun geconfineerde stad te brengen.  Les spectacles vielen stil en dus wég hun wervende affiches. De stad miste kleur. Daar vond de in Parijs wonende Brits-Libanese zanger Mika iets op. Hij stapte naar het Musée des Arts Décoratifs en een nieuw project was geboren. Met de zo gemiste affiches als spil. Opdracht: breng terug kleur in Parijs met een hoopvolle, inspirerende affiche. Ze moet doen verlangen naar het spektakel: de nieuwe revue in de Folies Bergère, de volle filmzaal in Le Grand Rex, de mooie opera in de Bastille of Garnier, het  schitterend concert in Pleyel, de hilarische komedie in de Bouffes Parisiens.  Mika en negen artiesten sloegen de handen in mekaar om mensen warm te maken voor cultuur en spektakel. De historische affichezuilen, Les colonnes Morris, …

2 sept 1945: Ho Chi Minh, revolutie made in Paris.

Wie vanaf de Boulevard de la Villette de Rue de Belleville in stapt, betreedt een ander continent. Duizenden nakomelingen van emigranten uit voornamelijk Laos, Vietnam en Cambodja, het voormalige “Indochine”, doen deze wijk bruisen. Andere geuren en kleuren, andere talen alom. Tussen kruidige restaurantjes, uitpuilende klerenwinkels, oosterse voedingszaken en drukke stomerijen, waan je je algauw in Ho Chi Minhstad. Of in Peking, want Chinezen settelen zich hier ook. Hun illustere voorvaderen, Ho Chi Minh, Deng Xiaoping, Zhou Enlai en andere latere kopstukken van de communistische partijen in Zuidoost-Azië, leren hier, in de voormalige arbeidersbuurten van Parijs, de les van revolutie en onafhankelijkheid. Met succes. De volgelingen van Ho, Deng en Zhou gooien enkele decennia later de Japanners, Britten, Fransen en Amerikanen, kortom de ‘koloniale imperialistische overheersers’, succesvol uit de regio. “Le Sadisme Colonial” Wanneer Ho in 1890 geboren wordt hebben de Fransen het huidige  Vietnam opgesplitst in drie ‘staten’: Cochin China (Zuid-Vietnam), Annam (Centraal-Vietnam)en Tonkin (Noord-Vietnam).  Samen met Cambodja en Laos maken ze er iets later ‘Indochine’ van. Frankrijk beheert Indochina via een koloniale administratie waarin de …

Wonderbaarlijke genezingen en miraculeuze transformaties ?

Overdag lijkt het op een ontplofte vuilnisbelt maar is het nog vrij rustig. Maar elke dag, tegen valavond, komt deze mysterieuze plek tot leven. Dan komen de ‘medewerkers’ van Le Grand Coësre, de onbetwiste koning van de Parijse onderwereld, luidruchtig thuis van hun dagtaak. Gebral en getier, scheldpartijen en gekrijs zwellen aan tot een wild tumult. Welig vloeit de drank en inhalige hoeren staan paraat. Welkom in de Cour des Miracles. Miraculeuze transformaties Ze haasten zich naar binnen. Gebochelden, éénbenigen, éénarmigen, lammen, blinden, kreupelen, doofstommen en andere ‘misdeelden van beider geslachten’. Eenmaal op het schemerige binnenhof veegt de zieke moeder haar meelijwekkende ulcera en zweren af, smijt de bultenaar zijn bochel aan de kant en haalt de éénbenige zijn andere tevoorschijn. De kreupele danst met de lamme op de tonen van de schraperige viool van de éénarmige. Die er nu plots twee heeft. De stomme zingt uit volle borst en de blinde kijkt rond waar nog wijn te krijgen is. Het wilde gedoe duurt de hele nacht. Maar bij het ochtendgloren gaat de bultenaar opnieuw …